E kadry a korupcja

2019-01-25

E kadry! Jak kształtuje się to na tle korupcji?


Korupcja jest zjawiskiem powszechnym i występuje z różnym nasileniem we wszystkich krajach świata. Rozmiar korupcji w danym państwie jest przede wszystkim uzależniony od społecznego przyzwolenia na zachowania korupcyjne. Korupcja jest jednym z najbardziej znaczących składników warunkujących patologię życia społecznego w sensie egzystencjalnym, instytucjonalnym, politycznym i normatywnym. Jest składnikiem o tyle niebezpiecznym, o ile zwiększa dystans pomiędzy poszczególnymi warstwami społecznymi, powoduje niemożność zaspokojenia potrzeb w sposób legalny, co często prowadzi do frustracji. Bezpiecznym rozwiązaniem stały się e kadry http://www.archidoc.pl/obsluga-kadr-i-plac.html, gdzie na korupcję nie ma miejsca.


Korupcją w rozumieniu ustawy jest obiecywanie, proponowanie, wręczanie, żądanie, przyjmowanie przez jakąkolwiek osobę, bezpośrednio lub pośrednio, jakiejkolwiek nienależnej korzyści majątkowej, osobistej lub innej, dla niej samej lub jakiejkolwiek innej osoby, lub przyjmowanie propozycji lub obietnicy takich korzyści w zamian za działanie lub zaniechanie działania w wykonaniu funkcji publicznej lub w toku działalności gospodarczej. Ustawodawca w ustawie powołującej Centralne Biuro Antykorupcyjne określa korupcję jako czyn polegający na obiecywaniu, proponowaniu lub wręczaniu przez jakąkolwiek osobę, bezpośrednio lub pośrednio, jakichkolwiek nienależnych korzyści osobie pełniącej funkcję publiczną dla niej samej lub dla jakiejkolwiek innej osoby, w zamian za działanie lub zaniechanie działania w wykonywaniu jej funkcji, jeżeli chodzi o e kadry.


Warto pamiętać, że kupowanie urzędów cywilnych i wojskowych oraz związane z tym łupienie prowincji przez poborców podatkowych cieszyło się przez stulecia złą sławą. Najszybszą metodą wzbogacenia się był urzędowy objazd prowincji rzymskiej. Tortury krnąbrnych podatników i proskrypcje majątków należały do ścigania podatków przez cesarskich poborców. O podatności na korupcję i wyuzdaniu obywateli późnej Republiki Rzymskiej wiele mówi historia niejakiego Gajusa Verresa. Uprawiał on większość znanych form korupcji osobistej i finansowej: szantaż, wymuszanie, rabunek, przekupstwo, gwałty, eksploatację seksualną żon innych obywateli, zdradę, morderstwa, kradzież dzieł sztuki, sprzedaż urzędów, lichwę czy fałszowanie testamentów. Trudno jest podważyć utrwaloną opinię o nagminnej korupcji w biednych krajach Afryki, Azji, Ameryki Łacińskiej i Oceanii. Bieda sprzyja korupcji. Rozpowszechnione są: łapownictwo, kradzież dobra publicznego, bałagan, zwykła niefrasobliwość wobec dobra publicznego, a nawet stosowanie przemocy w celu wymuszenia haraczu. Niektóre z tych krajów odmawiają lub utrudniają współpracę w ściganiu przestępstw finansowych, w tym prania brudnych pieniędzy. Korupcja urzędników, a także personelu organizacji prywatnych, często przyczynia się do dezorganizacji i niskiej wydajności ekonomicznej w wielu krajach Afryki. W odróżnieniu od krajów afrykańskich wiele krajów azjatyckich w przedziwny sposób łączyło szybki wzrost gospodarczy z wysokim stopniem korupcji, jeżeli chodzi o e kadry.


Jednak, gdyby doszło do korupcj to w zakresie swoich kompetencji funkcjonariusze Centralnego Biura Antykorupcyjnego wykonując czynności operacyjno rozpoznawcze - prowadzone w celu zapobiegania, rozpoznawania i wykrywania przestępstw oraz czynności dochodzeniowo - śledcze w celu ścigania sprawców tych przestępstw; czynności kontrolne - prowadzone w celu ujawniania przypadków korupcji w instytucjach państwowych i jednostek samorządu terytorialnego oraz nadużyć osób pełniących funkcje publiczne, a także działalności godzącej w interesy ekonomiczne państwa. W związku z posiadanymi uprawnieniami funkcjonariusze CBA mogą stosować fizyczne, techniczne i chemiczne środki przymusu bezpośredniego, służące do obezwładniania lub konwojowania osób oraz do zatrzymania pojazdów. Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych, podejmowanych przez CBA w celu rozpoznania, zapobiegania i wykrywania przestępstw, a także uzyskania i utrwalenia dowodów przestępstw: gdy inne środki okazały się bezskuteczne albo zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, że będą nieskuteczne lub nieprzydatne, jeżeli chodzi o e kadry, które są dalekie od czynności korupcyjnych.


Należy jednak pamiętać, że funkcjonariusze CBA wykonując czynności służbowe uprawnieni są do wydawania osobom poleceń określonego zachowania się, w granicach niezbędnych do wykonania czynności, legitymowania osób w celu ustalenia ich tożsamości, zatrzymywania osób, przeszukiwania osób i pomieszczeń czy dokonywania kontroli osobistej, przeglądania zawartości bagaży, zatrzymywania pojazdów i innych środków transportu oraz sprawdzania ładunku w środkach transportu lądowego, powietrznego czy wodnego w przypadku istnienia uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa skarbowego. Centralne Biuro Antykorupcyjne wykonuje czynności własne oraz czynności podejmowane na polecenie sądu lub prokuratura w zakresie określonym w Kodeksie postępowania karnego oraz Kodeksie karnym wykonawczym. Funkcjonariusze CBA wykonując czynności tylko w zakresie właściwości tego Biura i w tym zakresie przysługują im uprawnienia procesowe policji, wynikające z przepisów Kodeksu postępowania karnego. 


Centralnym Biurem Antykorupcyjnym kieruje szef CBA przy pomocy zastępców oraz kierowników jednostek organizacyjnych poprzez wydawanie zarządzeń, decyzji, poleceń i wytycznych. Jest on organem centralnym administracji rządowej, którego działalność podlega kontroli Sejmu oraz nadzorowi sprawowanemu przez prezesa Rady Ministrów, jeżeli chodzi o e kadry. Szefowie CBA są obowiązani do współdziałania, w ramach swoich kompetencji, w zakresie zwalczania korupcji w instytucjach państwowych i samorządzie terytorialnym oraz życiu publicznym i gospodarczym, a także działalności godzącej w interesy ekonomiczne państwa. Jednak rolę koordynatora tej współpracy pełni Szef CBA, który koordynuje działania o charakterze operacyjno-rozpoznawczym i informacyjno-analitycznym podejmowane przez wymienione organy. Szef CBA jest centralnym organem administracji rządowej nadzorowanym przez Prezesa Rady Ministrów, działającym za pomocą CBA, które jest urzędem administracji rządowej. Prezes Rady Ministrów lub wyznaczony przez niego członek Rady Ministrów koordynuje działalność CBA3. Powołuje się go na czteroletnią kadencje i odwołuje Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, kolegium do Spraw Służb Specjalnych oraz sejmowej komisji właściwej do spraw służb specjalnych. Ponowne powołanie na Szefa CBA może nastąpić tylko raz. Szef CBA pełni obowiązki do dnia powołania jego następcy. Osobą taka może być obywatel który między innymi: posiada obywatelstwo polskie; korzysta z pełni praw publicznych; posiada wyższe wykształcenie;

wykazuje nieskazitelną postawę moralną, patriotyczną oraz obywatelską. Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego, w drodze zarządzeń, nadaje regulaminy organizacyjne jednostkom organizacyjnym Centralnego Biura Antykorupcyjnego, w których określa ich strukturę wewnętrzną i szczegółowe zadania. Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego określa, w drodze zarządzenia, formy i tryb szkolenia funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego, ponadto w tej samej drodze określa on sposoby, metody i formy wykonywania zadań przez CBA, jeżeli chodzi o ukierunkowanie na e kadry.  


Centralne Biuro Antykorupcyjne zostało powołane jako służba specjalna do zwalczania korupcji w życiu publicznym i gospodarczym, w szczególności w instytucjach państwowych i samorządowych, a także do zwalczania działalności godzącej w interesy ekonomiczne państwa. Jak widać określenie zadań Centralnego Biura Antykorupcyjnego opiera się na dwu zasadniczych elementach: zwalczaniu korupcji oraz działalności godzącej w interesy państwa. Warto zatem wyjaśnić, jak należy rozumieć te pojęcia. Na gruncie obowiązującej ustawy o CBA korupcją jest obiecywanie, proponowanie, wręczanie, żądanie, przyjmowanie przez jakąkolwiek osobę. bezpośrednio lub pośrednio, jakiejkolwiek nienależnej korzyści majątkowej, osobistej bądź innej, dla niej samej albo innej osoby lub przyjmowanie propozycji bądź obietnicy takich korzyści w zamian za działanie albo zaniechanie działania w wykonywaniu funkcji publicznej lub w toku działalności gospodarczej. Ciekawostką jest, że poprzednie stulecie zmieniło kalkulację działań korupcyjnych. Globalizacja obrotów ekonomicznych, a przede wszystkim największa od czasów Gutenberga rewolucja informatyczna, spowodowały radykalną zmianę rachunku kosztów i zysków czerpanych z niejawnych praktyk korupcyjnych. Z jednej strony, z uwagi na liberalizację obrotów ekonomicznych i finansowych, stawki w grach korupcyjnych wzrosły niepomiernie. Z drugiej zaś rewolucja informacyjna, najlepiej reprezentowana przez geometryczny wzrost liczby osób korzystających z Internetu, zwiększyła prawdopodobieństwo wczesnego wykrycia takich praktyk.